Muziekvereniging Kunst Adelt Hapert

Nico Schellekens onderscheiden met de Cees Eliëns-award

Muziekvereniging Kunst Adelt Hapert

In 2014 is door Kunst Adelt de Cees Eliëns-award ingesteld. Deze award wordt uitgereikt aan een lid van Kunst Adelt die in de geest van Cees Eliëns verdienstelijk is voor de vereniging. Dat wil volgens Jan Kerkhofs (de voorzitter) zeggen: ‘Je zegt wat er moet gebeuren en het gebeurt gewoon, in alle bescheidenheid, achter de schermen.’

Dit jaar viel de award te beurt aan Nico Schellekens, en terecht. Nico heeft de laatste drie jaren onverdroten gewerkt aan de digitalisering van de – inmiddels zeer uitgebreide- muziekbibliotheek. En dat is geen sine-cure.

Tijdens het zomeravondconcert van maandag 13 juli kreeg Nico de trofee overhandigd.

Kunst Adelt stond weer borg voor een zeer gevarieerd en aantrekkelijk repertoire. Allereerst speelden de piepers  met een klein groepje herkenbare melodieën  Mickey Mouse en Yesterday en ze waagden zich zelfs aan een pittige popmedley, die ze – zo piep nog - mooi verklankten.

Wie in de veronderstelling verkeert dat drummen eentonig is, werd door de jongsten van Stikkit meteen op andere gedachten gebracht. Vooral hun tweede nummer Easy Beat, dat werd uitgevoerd op verschillende percussie-instrumenten met solo’s op de bongo’s en de temple blocks toont de veelzijdigheid van een slagwerkgroep en klonk zeer verrassend.

De jongens van Hiddit namen de stokjes over en gaven in rap tempo opzwepende muziek ten gehore, waaronder het gloednieuwe  multipercussion Latin Travels. Een pittig stukje zeer gevarieerde muziek qua ritmiek en intensiteit. Hiddit getuigt van een bewonderenswaardige discipline, maar wat een ernstige gezichten!`

‘De ultieme instructeur maakt zichzelf overbodig!’ Deze wijsheid is zeer toepasselijk op Fons Coenen, de instructeur van de drumband. Door omstandigheden kon hij niet aanwezig zijn op dit zomeravondconcert. Maar de drumband bracht alle ingestudeerde nummers perfect voor de bühne. En dat waren beslist geen doorsnee werken. Pittige nummers, waaronder twee splinternieuwe nummers: ‘Antitheses’ en ‘Arrogances’ met veel wisselingen in dynamiek en tempi, vol technische grapjes. Het was soms peentjes zweten, voor de percussionisten, maar wel op het hoogste niveau.

Het harmonieorkest had speciaal voor dit concert gekozen voor de swingende jazzy muziek uit het begin van de vorige eeuw. Geen verkeerde keuze, al was het jammer dat de zwoele zomeravondsfeer van het nummer ‘In the Miller mood’, vanwege de uitwijking naar den Tref, niet op een zwoel zomeravondterras volledig tot zijn recht kon komen. Tim Huijbregts excelleerde weer met zijn solo van Artie Shaw. Spannend tot aan de laatste noot! Het harmonieorkest sloot dit swingende concert af met het alombekende South Rampart Street Parade.